maandag 22 augustus 2011

Gelato, Pizza and Granite

Begin June we left Spain. The previous 4 months we had a brilliant time climbing everywhere we wanted, it is just unfair how much rock the Spaniards have (especially compared to flat Holland). I left Spain with a mixed feeling because I love Spain but it was time for something new and I was motivated for Zillertal. But Zillertal had to wait because the weather forecast said rain for 10 days in a row (that’s something else than Spanish weather), so we stopped on the way at Albenga. Just a side note: if you look for the climbing area Albenga it is not near the city (it is in Castelbianco). We didn’t knew that and searched for some (frustrating) hours but we found it.

We stayed for almost two weeks in Albenga and I saw most of the climbing areas, there is not one big sector but it is more like the Frankenjura (but way smaller); a lot of small sectors. For me the best grades to climb there are between 6b and 8a but I have to warn potential visitors, a lot of the (especially the harder routes) are chipped so it sometimes feels like climbing in the gym. For this reason I didn’t really liked Albenga for its routes but the pizza and gelato made up for a lot. Besides for me it was good to have a rest after climbing for 4 months on a row so I enjoyed the Italian lifestyle . Special thanks to Ferruchio our Italian host (and retired chef cook), if you go to Albenga stay at Agriturismo di Ferruchio (Teccio, Castelbianco), this man makes the best quiches.

When the weather in Austria cleared up (a little bit) we left for Zillertal. I was motivated as hell and with recharged battery’s after Albenga. The one route I just had to do was Total Brutal 8b+, I saw a video of this route back in 2006 and knew I had to do this one once I had the change. From the beginning of the trip I knew I was going to send this route. I already climbed the route in my mind a lot of times; edges, heelhooks and dynamic moves, that route is made for me! Yes I said made because most edges are made with sika (which I didn’t knew at first), but it isn’t chopped (or glued) as at Albenga, the route almost climbes as a natural granite route. But when we arrived at Zillertal it turned out that the biggest difficulty of climbing Total Brutal wasn’t Total Brutal itself. The route is positioned direct besides a small road and that road was blocked due to road works. This meant that the only times to try Total Brutal where after 7 AM and on Sundays (the work schedule was lacking behind so they worked even on Saturday). Besides these most inconvenient climbing times it rained a lot in Austria (we climbers are always grumbling about the weather), thank God granite dries fast. So trying Total Brutal became a mission on its own and at the beginning that really bothered me but a lot of the other routes in Zillertal where wet anyway so I went for it. I climbed the route the first Sunday after 3 evening sessions of working (1 try a session). Despite that it’s manmade I would still say that it is one of the coolest routes that I ever climbed and I am happy to have done this classic. Besides Total Brutal I did some 8a’s in Zillertal of which I onsighted Still waters run deep, my second 8a os (but the first one is downgraded so maybe my first 8a os). Normally I don’t try to onsight a lot of routes, I just don’t like it as much as projecting (maybe because I suck in onsight climbing) so this one was one to remember for me.

In Siurana and Rodellar we met a Belgian-German (Nina Suntag and Micha Vanhoudt, http://www.climb2climb.be/blogs/micha-vanhoudt) couple who live in Vienna now, they invited us to come visit them when we were done with climbing in Zillertal. Apparently there is some good climbing around Vienna (the locals from Tirol never even heard of climbing near Vienna) so we took the invitation and drove to Vienna. I wanted to see what the climbing in the Vienna area had to offer and my girlfriend wanted to explore the city a bit, Nina and Micha live in the center of Vienna so it was easy to combine those two needs. Vienna is a beautiful city with all its old (famous) buildings and I have to recommend the zoo (the oldest in Europe) and the bars at Donaukanal where you feel like being on the beach for any prospective visitor. Besides hanging out like the normal tourist we climbed at Adlitzgraben, Niemandsland and Thalhofergrat. The climbing is mostly technical on slight overhanging walls which is very different from the climbing in Spain and Zillertal I was used to the last months (and which has never been my strong point). I wasn’t fully motivated this week and I didn’t really care to send any route but I did try a few of Micha’s projects (mostly routes he already did) in this areas. I have to say the grading is stiff but the routes are good and especially the areas of Adlitzgraben and Niemandsland looks like (semi) world class areas to me (I don’t know if it is worth flying to Vienna for its climbing alone but if you live a few hours driving away it is well worth it). I didn’t knew why I was so out of focus, maybe I was just a bit done with rope climbing for the moment. So Micha took us to a ‘secret’ boulder area one day (the locals call it NÖ, referring to Nieder Österreich which is the province the area is located in), a labyrinth full of (semi-loose) granite blocks. That day I got my focus back and although the conditions weren’t the best I wanted to do one thing only: send those boulders! I ripped all the skin of my fingers but I was a happy camper at the end of the day. Two days later, I needed a rest day, we got back and I did my second 8a+ ever (http://vimeo.com/26227524). Thanks to those two days I was super motivated again and we decided to go bouldering the last month of the trip (happy me). From Vienna we drove to Magic Wood in Switzerland; the place to be for hardcore summer bouldering. I have been in Magic Wood once before and there was so much to try and to finish! Let’s do it!


Albenga, 'casa Ferruchio' bottom right

Alpine rain...

Total Brutal 8b+

Victory at the roadblock

Mogadishu 8a+

maandag 13 juni 2011

Rodellar has been GOOD to me!!

After the last blogpost I wrote that Rodellar was the next stop. But before we went to Rodellar we made a one day stop at Santa Linya, I had some unfinished business to do there. I wanted to finish El Koala 8b, last year I had to back off because of a finger injury (pulling hard on a shallow mono) and this year it was wet or moist all the time. The conditions this day where far from great, it was hot and very humid but I had only one day to send the route so, A Muerte! After a few tries I climbed the bottom half which is the crux and was facing the second half (about 7b). The stupid thing was that I didn’t work out the moves of this part because I did a route with the similar end years ago and thought it where only jugs. I don’t think that I have ever before got so pumped in my life (thank god it where only jugs to the top), I almost fell off every move and had the feeling that I had to puke when I clipped the chain. Not my hardest climb (easy 8b, some call it 8a+ but I don’t think El Koala has anything to do with 8a+) but I will remember the intense fight for a long time. I wanted to climb Irac Attack 8a+ as well but you could take a shower under the dripping tufas , next time…

The next day we drove to Rodellar, Catalunya was getting way to hot! I had good memories of Rodellar from 3 years ago: good weather, nice people, good campsite, beautiful nature and my first 8b+. The whole area hadn’t changed a bit (which is a good thing) and is still the most beautiful climbing area I have ever been (nature wise). We would be a month in Rodellar and that means enough time for a project. Rodellar is famous for its long and overhanging routes but I am still more a boulder than a route climber (endurance?) so I picked out the shorter lines. From the beginning of the trip I wanted to try Welcome to Tijuana 8c (my tripgoal is climbing my first 8c) so I got into it on one of the first days. The workout session went pretty good but I didn’t got really syked for it for some reason, so my quickdraws have been in the route for about 3 weeks but I only got back on it once to get my clips back. At the same time I was trying Manus 8b in the Ali Baba cave, the routes in the Ali Baba cave are short and incredible overhanging (up to 90 degree roof climbing). Manus was going good but I found it pretty hard for 8b (and sharp), the next day I found out why; one important hold (the one I found really sharp) was broken off and nobody did the route anymore according some locals. They advised me to try Manus-City No 8b+ which is the right hand finish of Manus, I didn’t found the ‘new’ section of this route harder than Manus (but after the break Manus was harder than 8b) and made quick work of the route. Manus-City No is very much my style; it is a boulder that you climb with a rope on a 45 degree overhang. The crux section is on crimps and I found an tricky (but for me perfect) heelhook which helped a lot. The next route I got recommended was Con Jonas te Estamaras which is 8b+ in one guide and 8b/+ in the other. I think this route is length dependent and with my length I found it easy, the route felt as a soft 8b for me. Unfortunaly a week after my ascent one of the key holds broke, I think I am the last one who did the route in its original state.

With those two in the pocket I wanted to go for the 8c. A few lines to the left of Manus-City No is the route El Quiebraley 8c (and the easier finish Traverse del Quiebraley 8b+), this route goes straight through the roof (90 degrees). Roof climbing is not my strongest point in my own opinion because my lack of core strength (having a good core strength is hard for tall people) and my lack of endurance (I always get pumped pretty fast in a roof). To get fit in this roof I wanted to climb the 8b+ variant first, the beginning (which includes most of the roof climbing) of both routes is the same. Traverse del Quiebraley took me longer than I first thought it would be, for me it was an endurance problem, the roof tired me out so fast. When I did the Traverse I knew that the direct finish was in reach (I had already done all the moves). The direct finish ads 7 hard moves after you do (almost) all the hard climbing of the 8b+ variant. I wanted to climb Quiebraley so badly that we stayed some days extra in Rodellar, on Sunday 5 june in my 4th try of the day I sended El Quiebraley, my first 8c !
It wasn’t easy fysically and mentally: special thanks to Blastoestimulina (best skin recovery crème ever!), Micha Vanthoudt (it was nice to project the route together, even if he did it before me ) and to my girlfriend Sophia Bitlloch who sometimes believed more in me than I did myself (by the way she climbed here first 7a in Rodellar: Tu eres la Primera, WOUW!)

A good way to close 4 months of climbing in Spain, I had a blast!
Austria here we come First stop there is Zillertal


Manus-City No, photo by Bjorn Iisager


El Quiebraley, photo by Lee Sungjae


Tu eres la Primera, photo by Joost Hess

zaterdag 30 april 2011

Update 2

Een teken van leven, een korte update:
5 weken Siurana (en heel veel bezoek, dat was gezellig) zijn we weer naar Sant Lorenc de Montgai (ja daar waar El Chris woont) gegaan om de ‘oude’ projecten af te ronden. Siurana was leuk maar het begon vooral lastig, slecht weer en het klimmen ging me aan het begin niet al te best af. Ik wilde graag Mr Checki en Migranya Profunda doen maar die zijn beide niet gelukt (Mr Checki was close, maar door alleen al te kijken naar Migranya Profunda verzuurde ik). Wel heb ik Bestiola en Kurfil gedaan, de eerste 2 8b’s van de trip. Bestiola is (semi) lang en erg makkelijk voor de graad, Kurfil is keihard maar ook erg kort. In Siurana heb ik wel besloten dat ik lange routes helemaal niet leuk vind, laat mij maar lekker een beetje boulderen aan een touw.
Sophia heeft haar eerste en ook meteen tweede 6c geklommen in Siurana (D’estarnquis en Mayling)! Het klimmen van een 6c was haar tripdoel maar dat is nu verzet naar 7a.

Terug in St Lorenc stond er maar 1 ding centraal voor mij: het klimmen van Guilty.
Vandaag was het SENDING DAY in St Lorenc. Sophia klom haar 3de 6c en ik mijn 3de 8b+ (1ste van de trip). 2 dagen geleden kwam ik nog net een beetje tekort (en viel ik na de crux) maar vandaag ging het relatief gemakkelijk.

Nu genieten en over een paar dagen richting Rodellar.

Guilty 8b+, St Lorenc de Montgai


Guilty 8b+, St Lorenc de Montgai


Sophia boven Sant Lorenc

vrijdag 11 maart 2011

Update 1

Zo…na drie weken uitstellen heb ik de motivatie gevonden om een update te schrijven uit Spanje. Begin februari hebben Sophia en ik ons huis en werk opgezegd en zijn we naar Spanje gereden om een half jaar klimmen “quit your job, go climbing”! Het plan is om 4 maanden in Spanje rond te touren en daarna 2 maanden naar Oostenrijk te gaan. De eerste bestemming was (net als 2 jaar geleden samen met Tim) de Costa Blanca. Gaz Parry en zijn vriendin Kate Mills runnen daar een kleine camping/B&B in de buurt van Gandia (http://epic-adventures.eu/). Omdat onze tent te groot was kregen we voor de zelfde prijs een kamer (met bed!), dat was zo flex dat we een maand zijn blijven hangen.

De locatie en het weer (zon, zon, zon) waren helemaal goed alleen het klimmen ging wat minder goed in het begin. Na ongeveer anderhalf jaar alleen boulderen vond ik het erg lastig om te switchen, de duur was erg slecht en zoals altijd vond ik het weer mentaal lastig om ‘a muerte’ te gaan boven m’n setje. Daar kwam ook nog bij dat ik nog steeds last had van mijn linker ringvinger en rechter middelvinger, daar liep ik al een paar maanden mee in Nederland zonder echt toe te (willen) geven dat het een blessure was. De vorm was dus niet al te best maar dat is geen reden om niet te genieten van de trip en de enige manier om die vorm te verbeteren is door te klimmen.

In die eerste maand hebben we geklommen in Gandia, El Bovedon, Bellus, Los Pinos, Murla, Alcalali, Pego, Pena Roja, Sella en Echo Valley. Ik wilde eigenlijk vooral veel in El Bovedon klimmen (een grot in de buurt van Gandia) maar wat een dosis duur heb je daar voor nodig zeg! Dat was (en is) nog niet aan mij besteed, misschien een volgende trip. Daarom heb ik vooral veel in Murla en Los Pinos geklommen dat is kort en hard, bijna boulderen dus. De routes in Los Pinos zijn redelijk makkelijk voor de graad ik had vrij snel 3 8a’s gedaan waarvan 1 bijna onsight (the Destroyer, Jog Jog en Jog Pat). In Murla zijn alle routes keihard ik heb een 8a en een 8a+ geklommen (la Chaqueta Hidraulica en de naamloze route 15), deze twee kostte veel meer tijd en moeite. In Murla was ik ook een tijdje bezig met een andere naamloze 8a+ (al vind ik dit eerder 8b) maar deze heb ik na een paar dagen (en veel frustratie) moeten laten zitten, je kan niet altijd winnen. Sophia ging wel erg lekker in de Costa Blanca en heeft een 6a, zes 6a+en en een 6b (haar 3de 6b) geklommen.

Begin maart zijn we van verhuisd naar Catalunya. We staan nu gratis op een stuk land van Gaz en Kate vlakbij St. Lorenc de Montgai & Camarassa. Er is geen water maar het uitzicht (en de € 0,- per nacht) maken alles goed. Het klimmen gaat steeds beter en de vingers doen elke dag iets minder pijn (vol crimpen gaat best wel weer goed). In Alos de Balaguer heb ik L’orde de Fenix (8a+) geklommen en in St. Lorenc de Montgai Elektrokusta (8a), El Legionario (8a+) en Vor di Re (7c+ os). Nu ben ik bezig met Guilty een 8b+ in St Lorenc. De route loopt helemaal door een dak en is ongeveer 15 meter lang, eerst 7 makkelijke passen dan 8 keiharde passen aan kleine randjes en dan ongeveer 16 passen ‘uitklimmen’ door het dak. Alle passen gaan goed maar het is moeilijk om de cruxboulder in 1x te maken, de randjes in de crux zijn ook erg scherp voor de wijsvingers daarom kan ik niet elke dag pogingen doen in deze route. Daarom ben ik ook bezig met Irak Attack in Santa Linya (8a+), een goede route om fit te worden, ongeveer 20 passen zonder rust (power endurance). Eerst dacht ik dat ik totaal kansloos zou zijn maar gisteren had ik een goede poging en nu denk ik dat het wel goed komt (al blijft het een erg harde 8a+). Sophia is bezig met Presidiari een 6c in Sant Lorenc, eergisteren heeft ze alle passen gedaan en het lijkt er op dat het haar gaat lukken (het klimmen van 6c was haar doel voor deze trip!). We hebben tot ongeveer 17 maart om onze projecten te klimmen, daarna gaan we naar Siurana.

A MUERTE,
Michiel


De niet gelukte 8a+ in Murla


Die kwamen we ook tegen en hij kijkt nog steeds lelijk.

maandag 8 november 2010

Trip 2011




De grove planning:
Februari. Costa Blanca
Maart. Catalynia
April. Catalynia
Mei. Rodellar
Mei. Baskenland
Juni. Baskenland & Oostenrijk
Juli. Oostenrijk


KOM MAAR OP!

Michiel

donderdag 4 november 2010

zaterdag 30 oktober 2010

Gewoon boulderen Zondag 7 november


Gisteren samen met Tim, Rens en Grubber boulders geschroefd. Er zijn nu in ieder geval genoeg 7de graads boulders. Jammer dat ik in Bleau zit volgend weekend :p

Michiel

donderdag 28 oktober 2010

maandag 25 oktober 2010

DE PUTA MADRE!!!

Ik zeg maar 1 ding "Wanneer komt deze shit dan in Nederland?"
Misschien het RedBull Psicobloc event in Rotterdam (Clif diving kon er ook)...

dinsdag 12 oktober 2010

Magic Wood the movie

Hier is ie dan, het filmpje van de trip naar Magic Wood.

Magic Wood from Michiel on Vimeo.

dinsdag 5 oktober 2010

Magic Wood

In het dure Zwitserland weet Michiel in de afgelopen 2 weken behoorlijk wat randjes vast te houden. De stijl ligt hem alleen de prijzen wat minder. In 4 dagen tijd weet Michiel met Massive Attack zijn eerste 8a+ te boulderen . (incl. rustdag). Daarbij nog 2x8a, 3x7c+, 3x7c, 1x7b en 2x7a+. Oftewel 12 boulders!
Gerrit de guru weet helaas net zijn projectjes niet af te maken. Dit mede door het slechte weer en het eerder terug dan gepland plan. Hier onder het lijstje van Michiel:

vrijdag 25 juni 2010

Bundy in de Halve Finale World Cup

The underdog






Een al met al haastige heenweg waarbij de rode stoplichten in de meerderheid waren en lampjes begonnen te branden in het dashboard. Dit alles resulteert in een einduitslag waar je alleen maar van mag dromen als je het mij vraagt..


vrijdag 28 mei 2010

Michiel op de WC

Even wat plaatjes, voor het nageslacht.





zondag 23 mei 2010

Lekker en Koud

Coen en ik waren met de hemelvaart lekker een lang weekend in Berdorf. Toen plannen A-E in de Alpen op niks uitliepen door het slechte weer, was dit een perfect alternatief. Waar het de eerste dagen nog koud en vochtig was, waren de laatste dagen erg lekker, net als de biertjes, en het eten, en het klimmen...



vrijdag 14 mei 2010

3 DAYS LEFT..


Nog maar 3 dagen tegaan en mijn tot nu toe geweldige trip zit er weer op. Aan al het goede komt snel een eind vooral als je het erg naar je zin hebt. Toch zijn er al weer goede dingen in het vooruitzicht, graag zou ik in Augustus nog wat weken richting de Franken gaan.


Momenteel regent het vandaag en is de rots kletsnat.Werd vroeg wakker en ben met de amerikanen mee richting Lleida gereden.Hun zijn nu hun band aan het vewisselen van de huurauto terwijl ik een beetje op internet zit.

Gister heb ik een goede dag gehad, Stefan en ik zijn gaan klimmen bij Balco de l´Ermita boven waar we kamperen. Het had hard geregend de avond ervoor maar door veel wind was het droog en konden we dus toch klimmen. Het is me gelukt om een 7b+ en een 7c te doen in mijn second go. Hier ben ik erg blij mee, momenteel gaat het uitwerken steeds beter waardoor ik minder pogingen nodig heb en meer op 1 dag kan klimmen. Zoals ik al zei regent het vandaag en hopelijk kan ik morgen en overmorgen (mijn laatste 2 klimdagen) nog wat 7´s erbij klimmen. Volgens mij moet ik er nog 2 of 3 en dan heb ik deze trip 40 7de graadsroutes geklommen in 50 dagen(incl rustdagen ).
Het plan is nog wat te feesten dit weekend omdat Stefan en ik snel zullen vertrekken en zondag is er dus Paella party. Verder hoop ik iedereen weer snel te zien XX

dinsdag 11 mei 2010

Bleau

Terug van 10 dagen Bleau, het was helemaal relax. Een trip verslag volgt (misschien) nog. Deze trip veel gedaan en nog meer gezien wat ik wil doen. Voor (mogelijke) projecten en veel motivatie, check de filmpjes van deze dude op vimeo.

Hieronder alvast een korte foto impressie:



La Coccinelle een 8a traverse in Buthiers.




L'Œil de la Sybille een 7c+ dakje in Cul du Chien




Oxbow 8a, maar ik vond het een makkelijke 7c+


Sophia vond Oxbow ook niet zo moeilijk :p





Sophia in haar eerste 5a in Rocher Canon, een kwartier later doet ze ook haar eerste 5b :) De boom blijft een project :p


Ik wil alweer terug naar Bleau!!!!

zondag 9 mei 2010

Hoe een koe een haas vangt..


Ik heb geen flauw idee hoe dat gebeurd, maar hier in Spanje zullen ze het ook vast niet weten. Weersvoorspellingen zitten er de laaste tijd ook mooi naast. Er word een hoop regen voorspeld maar dat valt allemaal wel mee, sterker nog. Gister heb ik nog lekker 2 uur in de zon gelegen en later op de dag nog wat geklommen. Eigenlijk was ik een beetje lui, maar ben toch een route ingestapt.Mirjam een vriendin van Mathieu was hier in bezig. 7b+ met kleine klotegreepjes en veel voetenwerk,, echt iets voor Tim.Ik heb er veel tijd ingestoken met uitwerken en dit leid tot positief resultaat.Ik klim de route in me 2de poging en dit voelt redelijk makkelijk aan.

Dag ervoor heb ik ook nog een 7b+ gedaan in mijn 2de poging en later ook nog een 7b. Voelt allemaal wel goed aan hoewel mijn huid tegenstribbelt. Graag zou ik dit soort routes willen kunnen onsighten maar blijkbaar is dat nog net iets te lastig.

Verder zijn we laatste dagen opgehooked met 2 Amerikanen, Mike & Dan. We eten savonds gezamenlijk en chillen daar na tot in de late uurtjes. Gasten komen uit de buurt van Yosemite en weten veel van het klimmen in Amerika. Leuk om wat shit te delen over klimmen, Mike vertelde dat hij The Mandala in zijn 3de poging klom. Sterke boy dus.

Volgende week maandag zal ik terugvliegen naar Eindhoven en weer aan de slag gaan in de klimhal. Mijn verdere plannen zijn om in Augustus wat weken naar de Frankenjura te gaan en daar wat dingen af te maken en nieuwe gebieden te bezoeken.

Nu ga ik lekker een pizza Calzone eten in de mooie stad Salou waar de zon niet altijd schijnt.






donderdag 29 april 2010

LIKE A BAWS!




Na mijn 1ste 7c heb ik een nieuw project uitgezocht 'Devora Hombres' (7c+).Een vrij fysieke route met wat dynamische passen aan het begin, daarna een rust , en hierna krijg je een erg heftige schouderpas gevolgd door een tricky uitklim waarbij je erg moe aankomt.Wel gek dat ik ineens zoiets ga proberen terwijl ik net mijn 1ste 7c geklommen heb, maarja misschien ben ik on fire? Mathieu raad me aan om eerst te kijken of alle passen lukken en het dan goed uit te werken.Passen lukken en ik werk eerst de 1ste helft uit.. Hierna neem ik wat rust en doe ik een poging om de eerste helft in 1x te klimmen.Dit lukt, en nu het 2de gedeelte uitwerken.Hier zitten echter wel de crux gedeeltes. Hierbij denk ik te hebben gevonden hoe het moet maar blijken achter een aantal serieuze pogingen de passen voor mij toch anders te moeten.


Het is nu belangrijk dat ik mezelf ervan kan overtuigen dat ik voorbij de crux kan klimmen in de staat hoe ik daar aankom. Omhoog dan maar weer. Uitgewerkt maar na een poging of 2 nog ben ik kapot. Momenteel overnachten we in de bus op een voetbalveld in Santa Linya en na het klimmen maakt Mathieu vaak een goede maaltijd en drinken we wat wijntjes, s'avonds in de bus kijken we een aflevering House en gaan we slapen.Ik moet ook toegeven dat de dagen erg snel gaan. Je word wakker, ontbijt, pakt spullen en gaat klimmen en voordat je het weet ben je alweer s'avonds bij het voetbalveld en is het donker. Bueno! Back to reality, Mathieu is erg gecranked door ' El Koala' (8b+) Een route met een boulderachtig begin erg op spanning en kleine randjes.De eerste lengte is 8a+/8b en Mathieu wil de 2de lengte er achter aan doen.Mathieu doet een poging aan het begin van de dag en klimt smooth door het hele stuk heen, heel zuur komt hij er bovenin voor de laatste rust uit. Hij kiest eieren voor zijn geld en duikt de hele middag in zijn donsjas. Ik doe nog 1 poging dag maar helaas. Mathieu klimt na dat de zon uit de wand is zijn route zeer beheerst uit! BAM! Zijn 2de 8B+ is binnen.


Mathieu Ceron in 'El Koala'



Voor mij begint te tyd echter stiekem te tikken.. namelijk nog 1 klimdag en dan richting Margalef. Stiekem kan ik hier slecht mee leven en deze dag val ik 2 x na de crux helemaal verzuurd uit de route. Nu begint het toch echt te dringen. We blijven een nachtje extra zodat ik deze ochtend nog mijn laatste pogingen kan trekken. Mathieu gaat naar Balaquer en ik ga met Stefan richting de rots. Ik warm op door tot het 4de setje te klimmen en ga naar beneden. Nu alles op alles.. Ik klim door de crux en weet mijn focus te houden. Voordat ik het weet clip ik de eindhaak in. Bijna te mooi om waar te zijn!

De foto's van mij zijn geschoten door Mathieu Ceron, hij houdt ook zeer regelmatig zijn blog bij op www.MathieuCeron.blogspot.com.

Ik ben net klaar met avond eten in Margalef en zal morgen lekker een rustdag nemen. Ik zal jullie up2deet houden! X